Galicia Encantada

· CONCURSO
· ÁREA RE-CREATIVA
· COLABORADORES
· DICIONARIO
· DIDÁCTICA DA FANTASÍA
· FLOR DE MESTRES
· MEDIATECA
· O QUE SE DI
· OUTRAS FANTASÍAS
· PREMIOS
· REVISTA
· RUTAS ENCANTADAS
· NOVAS
· A Morte
· Andel de Marabillas
· Astroloxía
· Augas
· Calendario
· Cocos, monstros
· Edificios encantados
· Fauna
· Flora
· Galicia desaparecida
· Heroes
· Historias encantadas
· Lendas urbanas
· Literatura oral
· Lume
· Medicina
· Mitoloxía relixiosa
· O alén
· O demo
· Pedras
· Publicacións
· Ritos, Obxectos..
· Sabía que...
· Santiago en Galicia
· Seres míticos
· Toponimia
· Webs encantadas
· Xeografía mítica
· Xogos


Libunca, no castro de Ancos

O castro de Ancos está no Monte de Ancos, parroquia de Santa María de Neda, concello de Neda (A Coruña).
Lugar de mouros e posible ubicación dunha antiga cidade denominada Libunca da que hai abondosas referencias pero ningunha certeza en canto á súa ubicación neste ou noutro lugar. Todo o Monte de Ancos está oco e cheo de auga; se un día rebenta, Neda desaparecerá.
Ao lado do castro de Ancos está a Fonte da Aureana, tamén chamada Fonte de Laureana ou Manantial de Laureana; desta auga facíanse gasosas e nos envases dicía: “Aguas de la Basana, del manantial de Laureana”.
A explicación á orixe do nome desta fonte, onde se aparece na noite de San Xoán, se hai lúa chea, unha galiña con pitos de ouro, está na seguinte lenda:
Hai moitos anos había un home que tiña tres fillas: Laureana, Aureana e Ana. Cando o pai das tres irmás quedou viúvo volveu casar cunha muller mala que trataba moi mal ás fillastras. Tal mal as atendía que unha vez transformounas en queixos e ata lle cortou un anaco a un deles. Naquel momento un raio certeiro fendeu unha árbore que había cabo da casa, e das raíces gurgullaron tres cabalos.
Dous dos cabalos fuxiron pero o terceiro, era coxo, non puido; os cabalos eran as fillas do home que a malvada madrastra convertira en queixos e o terceiro correspondía co queixo cortado, ou sexa era a irmá maior chamada Laureana.
O cabalo coxo convertiuse en fonte e nesa fonte é onde se aparece a galiña con pitos de ouro que na noite de San Xoán, se hai lúa chea, sae e dá unha volta arredor da fonte para logo volve ao seu lugar entre as augas.
Esta é a razón pola que se coñece este manancial como Fonte de Laureana.

BIBLIOGRAFÍA

CATEGORÍAS RELACIONADAS

Astroloxía
Augas
Calendario
Fauna
Ritos, Obxectos..
Seres míticos
Xeografía mítica
Galicia desaparecida
Toponimia
DICIONARIO

Enviar comentario a este artigo:
Texto:
Autor:


Copia no cadro os seguintes números*:

* Este é un sistema de filtro anti-spam instalado para evitar que o buzón de contacto se encha de mensaxes de publicidade non desexada enviados automaticamente por programas de spam. Serve para comprobar que o que escribe é unha persoa e non un programa.

Coordinador de contidos: Antonio Reigosa
Coordinador técnico: Manuel Fernández Prado (Lugonet)